Τροποποίηση του περί πνευματικής ιδιοκτησίας νόμου 59/1976

Τον Δεκέμβριο του 2014 τροποποιήθηκε ο περί πνευματικής ιδιοκτησίας νόμος 59/1976. Η τροποποίηση εστιάζει σε δυο σημεία : α) την μεταφορά της Οδηγίας 2011/77/ΕΕ της 27ης Σεπτεμβρίου 2011 για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/116/ΕΚ για τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και ορισμένων συγγενικών δικαιωμάτων στην κυπριακή έννομη τάξη και β) την τροποποίηση του άρθρου 7 (2) (ι) του Ν. 59/1976.

Ειδικότερα, βάσει του άρθρου 7 (2) (ι) του Ν. 59/1976, όπως αυτό τροποποιήθηκε, επιτρέπεται χωρίς άδεια και χωρίς την καταβολή αμοιβής οιαδήποτε αναπαραγωγή ενός έργου, η οποία γίνεται από προσιτές στο κοινό βιβλιοθήκες, επιστημονικά ιδρύματα, εκπαιδευτικά ιδρύματα, μουσεία ή αρχεία και η οποία πράξη αναπαραγωγής δεν αποσκοπεί άμεσα ή έμμεσα σε κανένα εμπορικό ή οικονομικό όφελος.Η εξαίρεση αυτή, όπως προβλέπονταν πριν την τροποποίηση, επέτρεπε «οποιαδήποτε χρήση και παρουσίαση έργων από δημόσιες βιβλιοθήκες εφόσον η χρήση γίνεται προς το δημόσιο συμφέρον και δεν αντλείται καμία πρόσοδος από αυτήν και δεν εισπράττεται τέλος εισόδου για την μετάδοση του έργου στο κοινό». Υπήρχαν σοβαρές αμφιβολίες για την συμβατότητα της εξαίρεσης στην προηγούμενη μορφή της (πριν την τροποποίηση) με το κοινοτικό δίκαιο, δεδομένου ότι αυτή εισήγαγε έναν ευρύτατο περιορισμό τόσο του δικαιώματος αναπαραγωγής όσο και των άλλων δικαιωμάτων του δημιουργού, όπως το δικαίωμα διανομής και το δικαίωμα παρουσίασης στο κοινό, ο οποίος ήταν αμφίβολο ότι περνάει με επιτυχία το τεστ των τριών σταδίων.

Η εξαίρεση υπό τη νέα της μορφή μεταφέρει στο κυπριακό δίκαιο την αντίστοιχη εξαίρεση του άρθρου 5 παρ. 2 στοιχ. γ) της Οδηγίας 2001/29.  Βάσει της τελευταίας, επιτρέπονται ειδικές πράξεις αναπαραγωγής που πραγματοποιούνται από προσιτές στο κοινό βιβλιοθήκες, εκπαιδευτικά ιδρύµατα ή µουσεία, ή από αρχεία που δεν αποσκοπούν, άµεσα ή έµµεσα, σε κανένα οικονοµικό ή εµπορικό όφελος. Πρέπει να σημειωθεί ότι αμφιβολίες εγείρονται για την συμβατότητα της εξαίρεσης με το κοινοτικό δίκαιο και υπό τη νέα της μορφή. Σε αντίθεση με το άρθρο 5 παρ. 2 στοιχ. γ) της Οδηγίας 2001/29, η εξαίρεση του άρθρου 7 (2) (ι) του Ν. 59/1976 επιτρέπει γενικά οιαδήποτε αναπαραγωγή ενός έργου, χωρίς να παρέχει κάποιον ειδικότερο προσδιορισμό ή να θέτει κάποια όρια ή προϋποθέσεις για τις πράξεις αναπαραγωγής που επιτρέπονται.